هدف غایی تعلیم و تربیت در اسلام وبه تبع آن در جمهوری
اسلامی ایران این است که مقدمات حرکت اینست که مقدمات حرکت و
هدایت آدمی را در صراط مستقیم پرستش پروردگار فراهم آورد و
معراج او را به مرحله کمال انسانی تسهیل نماید و با تغییر و تربیت
صحیح راه بازگشت به احسن تقویمی را که بنیاد آفرینش وی بر آن
استوار است، هموار کند، به طوری که مراحل و مدارج علم و ایمان را در سایه عمل صالح طی کند و خود را هر لحظه به خداوند متعال
که مقصد نهائی این سیر و سلوک است نزدیکتر نماید.
انسان در این راه هموار با سه امر مرتبطبا یکدیگر مواجه هست:
1- خود انسان با تمام استعدادها و امکاناتش
2- جامعه بشری و تاریخ و کلیه مظاهر و منابع آن
3- عالم طبیعت
در این جولانگاه باید چگونگی رابطه آدمی با خویشتن و با جامعه بشری
و تاریخ آن با عالم طبیعت و نیز رابطه این هر سه با یکدیگر معلوم گردد ونحوه ارتباط این سه با مبدأ آفرینش روشن شود. توجه بدین روابط است کهرسالت و نیز اهداف ثانوی تعلیم وتربیت را مشخص می کند و تحقیق این رسالت است که ما را با آمیزه ای از علم و ایمان و عمل، از ظلمات و تیرگیها می رهاند و به جانب نور و روشنائی رهنمون می گردد و سر انجام بشریت را مطابق مقدوراتش به هدف غایی تعلیم و تربیت نزدیک می سازد. بر این اساس، هدف آموزش پروش تربیت و پرورش نفوس مطمئنه ایست که که در رابطه با خالق مومن، متقی و مشمول و در رابطه باجامعه مفیدو متعهد، و در رابطه با عالم طبیعت متفکر و خلاق و مولد باشند.
بدین سان امور مربوط به تربیت و تعلیم و تحقیق از نظم سازمانی برخوردار می شود که جلوه ای از نظام و سازمان کل کاینات و مظهری پاک وفادار از آیات ناظم مدبر و پدید آورنده آنست که سرچشمه زاینده و تابنده حیات و حرکت و زیبایی و آگاهی و ارزش و...می باشد.
از مجاهده انسان در این مسیر که با هدایت الهی نورانی و هموارمی شود، همراه با هر گامی که آدمی فرا پیش می نهد این اعتقاد پر مایه تر می شود که خداوند بهترین دوست و مولی و یاور انسان و از هر چیز و هر کس که به وی نزدیکتر و رهبر و راهنمایش به خیر و صلاح و عدل و احسان است. یاد خدا و نعمتهای وی عامل مؤثر تأمین سعادت و رستگاری می شود و ذکر حضرت حق و احساس حضورش در همه احوال و در همه جا بی نیازی و آرامش و طمانینه ای را به انسان ارزانی می دارد که لازمه شرح صدر و دل آگاهی و تمرکز اندیشه است و به برترین عبادت یعنی تفکر در آفرینش جهان و آیات خدایی می انجامد. با بسط دریافتهای علمی به تقدیر الهی و به یاری مشاهده و سیر و نظر و علم و تعقل و تفکر و تذکر و ایمان و تقوی آیات حق شناخته می شود و آگاهی بیکرانه به رازهای آفرینش و نظم مستقر در خلقت امکان پذیر می گردد و پیشرفتهای علمی و فنی ای میسر می شود که مبتنی بر تتبع و تحقیق پژوهشگران پرهیزکاری است که می تواند بی جانب و مانع در باره نظم جهان و قوانین حاکم بر آن بیندیشید و استعداد علمی خویش را در راه فهم آنها بکار گیرند، و دید حقیقت بینشان از حجابها در گذرند و حق را قبل و بعد و همزمان با امور و اشیاء در یابد و او را همه جا با خود ببیند و زندگی فردی و اجتماعی را جلوهای از آن حقیقت بیابد و جمال و جلال و کمال مطلق را در این قلمرو نیز حکموا بداند.
بدین سان دامنه علم توسعه می یابد و آثار عملی آن در انتظام کارها و معاش مردم ظاهر می گردد، در چنین فضائی از تعلیم و تربیت- که انسان خداوند رحمن و رحیم و عادل و حکیم را مبدأ و مقصد حرکت خود می شناسد. جامعه بنیاد می شود که به آزادی احترام می گذارد و روح برادری را تقویت می کند و بذر ایمان و اعتقاد به مساوت را در دلهامی افشاند و مفید بودن به حال مردم و اهتمام در کار جامعه را روشنی انسان تلقی می کند، و به آدمیزادگان توسعه می نماید که با همه توش و توان خود در خدمت همنوعان خویش باشند و استعدادهای علمی و فنی و امکانات فکری و دستاوردهای علمی خود را در راه مصالح امت به کار اندازند، و نیز حاملان امانت خدا بر روی زمین را به حفظ امانت مردم و برگرداندن آن به صاحبانش فرا می خواند و هم پیمانان خدا را دعوت می کند تا عهد خود را ایفا نمایند و خانواده را کانون مودت و رحمت می شناسد و مطابق سنت الهی، دگرگونی جامعه را در گرو دگرگونی جانهای مردمی اعلام می کند که عناصر تشکیل دهنده آن جامعه اند، اجتماع بشری را به مثابه موجود زنده ای می داند که مانند هر موجود زنده دیگر عمر دارد، اجل دارد، حیات دارد و ممات دارد و تندرستی و بیماری دارد.
شامل 23 صفحه فایل word قابل ویرایش
دانلود مقاله هدف غایی تعلیم و تربیت
