لینک پرداخت و دانلود *پایین مطلب*
فرمت فایل:Word (قابل ویرایش و آماده پرینت)
تعداد صفحه13
فهرست مطالب دیدکلی تاریخچه حالت پایداری رادیوایزوتوپ علت وجود رادیوایزوتوپها پرتودهی ایزوتوپهای پایدار در یک راکتور پرتودهی ایزوتوپهای پایدار در یک شتابدهنده یا سیکلوترون
مسمومیت رادیوایزوتوپ
-ردیاب
2-پرتودهی
بعضی از کاربرد های انرژی هسته ای در علوم کشاورزی
ویژگی کاربرد عملی فناوری هسته ای
ایزوتوپها با عدد جرمی آنها مشخص میشوند. حتی در حالت پایه بسیاری از ایزوتوپها ناپایدارند که ایزوتوپهای ناپایدار را رادیوایزوتوپ میگویند.
رادیو ایزوتوپ را ایزوتوپهای ناپایدار گویند. این هستهها میتوانند به طرق آلفا، بتا، گیراندازی الکترون و... تلاشی انجام داده و به حالتهای پایدارتری از انرژی برسند.
دیدکلی
رادیوایزوتوپها را به عنوان ایزوتوپهای ناپایدار شناختیم. حال این سوال پیش میآید که یک رادیوایزوتوپ چگونه میتواند به حالت پایدار برسد؟ چه چیزی باعث میشود که یک رادیوایزوتوپ پایدار یا رادیواکتیو شود؟ چگونه میتوان رادیوایزوتوپها را تهیه کرد؟
تاریخچه
در سال 1968 هانری بکرل کشف کرد که اورانیوم ، رادیواکتیو است. اندکی بعد ، رادیوایزوتوپهای موجود در طبیعت از قبیل رادیوم ، پلونیوم کشف شدند. بسیاری از رادیوایزوتوپهای طبیعی دارای نیم عمر طولانی (بزرگتر از 1000 سال) هستند.
حالت پایداری رادیوایزوتوپ
رادیوایزوتوپها با گسیل تابش الکترومغناطیس یا ذرات باردار به سوی پایداری پیش میروند. سه فرآیندی که از طریق آنها یک رادیوایزوتوپ سعی میکند به پایداری برسد، واپاشی آلفا ، بتا و گاما نامیده میشوند.
علت وجود رادیوایزوتوپها
دو نوع نیروی قوی هستهای و الکترومغناطیسی ، پایداری یک هسته را مشخص میکند. نیروهای قوی بین یک جفت نوکلئون (مثلا پروتون - پروتون یا نوترون - نوترون) عمل میکنند. آنها از نوع نیروی جاذبه هستند. نیروهای الکترومغناطیسی ، تنها بین پروتونها عمل کرده و رانشی هستند. عدم تعادل بین این دو نیرو منجر به ناپایداری و وجود رادیوایزوتوپ میشود. رادیوایزوتوپها میتوانند مثل رادیوم ، پلوتونیوم ، اورانیوم بطور طبیعی وجود داشته باشند و یا به طریق مصنوعی ایجاد شوند. رادیوایزوتوپهای مصنوعی به یکی از 3 روش اساسی زیر تولید میشوند.
پرتودهی ایزوتوپهای پایدار در یک راکتور راکتور هستهای ، چشمه وسیعی از نوترونهای حرارتی است. این نوترونها به راحتی میتوانند توسط ایزوتوپهای پایدار جذب شوند، که در این صورت ایزوتوپ حاصل دارای یک نوترون اضافی خواهد بود که عدد جرمی آن یک واحد افزایش مییابد. ایزوتوپ حاصل ممکن است که رادیواکتیو باشد، یعنی رادیوایزوتوپ داشته باشیم و ممکن است پایدار باشد. معادله میتواند به صورت زیر باشد
تحقیق در مورد رادیوایزوتوپها
