دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
لینک پرداخت و دانلود *پایین مطلب*
فرمت فایل: Word (قابل ویرایش و آماده پرینت)
تعداد صفحه :23
بخشی از متن مقاله
چکیده
زمانبندی در گریدهای محاسباتی مهمترین نقش را در بهبود کارایی ایفا می کند. زمانبندی ضعیف باعث افزایش زمان اجرای کار و در نتیجه کاهش گذردهی گرید می شود. سیستم گرید صدها یا هزاران کار را به طور همزمان اجرا می کند و در نتیجه تصمیم گیری ضعیف در مورد مکان اجرای کار می تواند به طور چشمگیری باعث کاهش کارآیی شود. اما زمانبندی موثر یا به عبارت دیگر تصمیم گیری خوب در مورد مکان اجرای کار یک مساله بسیار دشوار و NP – Complete است که با چالش های مختلفی روبروست. یکی از این چالشها ارتباطات بین وظایف یا زیر کارهای موجود در یک کار است. علاوه بر آن محیط گرید یک محیط بسیار پویاست که تعداد منابع، در دسترس بودن آنها، بار پردازنده و فضای دیسک در طول زمان مداوم در حال تغییرند. از طرف دیگر کارهای ویژگی های متفاوتی دارند که این امر زمانبندی های متفاوتی را طلب می کند. به عنوان مثال بعضی از کارها نیازمند توان پردازشی بالا و بعضی نیازمند توان ارتباطی بالا بین وظایف خود هستند. در نهایت یکی از مهمترین ویژگی های زمانبندی گرید که آن را از دیگر زمانبندی ها(مانند زمانبندی کلاستر) متمایز می کند، قابلیت مقیاس پذیری آن است. زمانبندی که بسیار ساده ای(مانند زمانبندی تصادفی، چرخشی تکراری و ...) استفاده می کنند و زمان ارتباطات بین وظایف یک کار و همچنین زمان ارسال یک کار از یک نقطه گرید به نقطه دیگر را نادیده می گیرند. علاوه برآن با توجه به این که غالب زمانبندها عمل زمانبندی را در یک سطح انجام می دهند و با عناصر پردازنده و وظیفه سروکار دارند، معمولاً قابلیت مقیاس پذیری خوبی ندارند.
در این تحقیق به منظور مقیاس پذیر بودن، مساله زمانبندی در دو سطح بررسی شده است. در سطح بالا که همان زمان بندی در سطح گرید است، زمانبند با عناصر کلاستر یا سایت و کار سروکار دارد. در حقیقت گرید مجموعه ای از سایت ها در نظر گرفته شده که هر یک نماینده یک سازمان یا فرد است . از یک تا چند صد ماشین دارد. تاکید اصلی تحقیق نیز بر روی همین زمانبند سطح بالا است که به آن گلوبال یا سراسری نیز گفته می شود و وظیفه آن اختصاص کل یک کار(با تمام وظایف موجود در آن) به یک کلاستر است. سپس زمانبند سطح پایین (زمانبند سطح کلاستر) وظایف موجود در کار را بر روی نودهای موجود در کلاستر زمانبندی و اجرا می کند. پیشتر، زمانبندی های سطح کلاستر خوبی طراحی و پیاده سازی شده است.
زمانبند گلوبال پیشنهادی با درنظر گرفتن از یک طرف نیازهای ارتباطی بین وظایف یک کار، زمان مورد نیاز برای انتقال یک کار از یک نقطه گرید به نقطه دیگر و علاوه برآن نیاز پردازشی و محاسباتی کار و از طرف دیگر اطلاعات راجع به بار کلاسترها(سایت ها)، میزان ترافیک موجود در شبکه هر کلاستر و گرید، سعی در تصمیم گیریهای موثر دارد. به منظور برخورد کیفی با این پارامترهای مختلف از منطق فازی استفاده شده است تا تطابق بین نیازهای کار و ورودی و ویژگی های فعلی هر کلاستر تعیین شود و در نهایت کار به کلاستر با بالاترین تطابق ارسال شود.
مقدمه
محاسبات مدرن روز به روز با بهبود توان محاسباتی ، قابلیت ذخیره سازی و ارتباطات روبه رو می شود.علیرغم این توسعه ها شرایط بسیار زیادی وجود دارد که منابع محاسباتی نیاز ما را برآورده نمی کنند.این امر هم در محیط های علمی و هم اقتصادی اتفاق می افتد و دلایل خاص خود را دارد. به عنوان مثال ده سال پیش، زیست شناس ها مایل به محاسبه ساختار تک مولکول بودند اما امروزه آنها می خواهند ساختار ترکیبات پیچیده ای از مولکول را محاسبه کنند. بسیاری از پروژه های علمی صدها مگابایت داده را در ظرف یک ثانیه تولید کرده و نیازمند بررسی و پردازش سریع آن ها هستند. راه حل این مشکلات در مقوله ی جدیدی به نام محاسبات گریدی نهفته است که برای اولین بار در سال 1969 توسط Leonard Kleinrock به صورت زیر توصیف شد. احتمالاً به زوری شاهد گسترش تسهیلات کامپیوتری خواهیم بود که همانند تسهیلات برق و تلفن امروزی خانه ها و ادارات را سرویس خواهد داد.
در سالیان منتهی به سال 2000 میلادی تحقیقات در حوزه محاسبات گریدی منجر به توسعه گرید توان محاسباتی شد که زیر ساختی برای محاسبات عظیم توزیع شده و موازی است. زیر ساخت گرید امکان ا شتراک و انتخاب منابعی که از نظر جغرافیایی در مکان های مختلف قرار دارند و متعلق به سازمان های متفاوت هستند را فراهم می کند. این منابع شامل ایستگاه های کاری ، کلاسترها، سیستم های ذخیره سازی، دستگاه های خاص و غیره است.اشتراک منبع سودمند است زیرا اجازه استفاده از توان چندین منبع را می دهد. مثلاً به جاری اجرای یک برنامه محاسباتی عظیم بر روی سخت افزار خاص (مانند یک ابر کامپیوتر) می توان آن را به صورت موازی بر روی کامپیوترهای موجود در یک کلاستر که بسیار ارزان تر هستند اجرا کرد.
یک سیستم گرید محاسباتی برنامه هایی را بر روی منابع موجود در زیر ساخت گرید اجرا می کند تا یک سیستم واحد از منابع متعامل را تشکیل دهد. این برنامه ها عمل تعامل بین منابع را آسان می کنند. به مجموعه برنامه هایی که تعامل بین منابع را مدیریت می کنند، میان افزار سیستم گرید گفته می شود زیرا یک لایه نرم افزاری بالای سیستم عامل است که عمل تعامل بین منابع موجود در گرید را کنترل می کند. کاربر سیستم گرید می تواند برنامه های کاربردی خود را بر روی منابع متنوعی از گرید اجرا کند. او این کار را با اجرای برنامه کاربردی در بالای لایه میان افزاری انجام می دهد. یک سیستم گرید می تواند تعداد زیادی از این برنامه های کاربردی را به طور همزمان اجرا کند. یک نوع ازبرنامه های کاربردی که معمولاً در سیستم گرید اجرا می شوند، ساختارهای تک برنامه چند داده (SPMD) هستند که به آنها برنامه های داده-موازی[1] نیز گفته می شود. این برنامه ها به چندین وظیفه [2] تقسیم می شوند که هر یک محاسبات را بر روی قسمت مجزایی از مجموعه داده انجام می دهد. این وظایف به همراه یکدیگر کار می کنند تا کل مجموعه داده را پردازش کنند و در مجموع به آنها یک کار[3] گفته میشود. از این مدل برنامه معمولاً در حل مسایل محاسباتی علمی استفاده می شود. اجرای این کارها ممکن است چندین ساعت یا روز به طول بکشد و می تواند مقدار زیادی از منابع سیستم را مصرف کند . این کارها معمولاً مقدار زیادی محاسبات یا ارتباطات بین وظایف و یا هر دو را انجام می دهند.
مطالعه فضای پارامتر[4] یک نوع کار است که به طور تکرار شونده حجم زیادی از محاسبات را بر روی بازه ای از پارامترهای برنامه انجام می دهد. مجموعه کل پارامترها را می توان به عنوان کل مجموعه داده در نظر گرفت. هر تکرار برنامه را می توان به طور موازی در سیستم گرید اجرا کرد و به این طریق در مدتی بسیار کوتاهتر از زمان اجرای سریال برنامه، نتایج آن را مشاهده کرد.
یک سیستم گرید با کارایی بالا باید تلاش کند تا گذردهی کار سیستم را ماکزیمم کرده و زمان اجرای کار را مینیمم کند. این دو هدف گاهی در مقابل یکدیگر قرار میگیرند به عنوان مثال اگر دو کار، هر یک نیازمند P پردازنده باشند و گرید تنها بتواند 2P-1 پردازنده را فراهم کند، نمی توان کارایی بهینه را به طور همزمان برای هر دو کار بدست آورد. اگر هر دو کار به طور همزمان اجرا شوند حداقل دو وظیفه بر روی یک پردازنده قرار می گیرد که باعث می شود زمان اجرای هر دو کار افزایش یابد. اما اجرای سریال دو کار گذردهی کار سیستم را پایین می آورد.
سیستم مدیریت منابع گرید استفاده از منابع را کنترل می کند تا به هدف سیستم گرید با کارآیی بالا دست یابد. زمانبند یکی از اجزای سیستم مدیریت منابع گرید است که از اطلاعات سیستم گرید و کار استفاده می کند تا یک انتساب از وظایف کار ورودی به ماشین ها ایجاد کند. به این عمل انتساب، زمانبندی گفته می شود. تصمیم گیرهای زمانبندی مؤثر معمولا تلاش در مینیمم کردن زمان اجرای کار دارند . سیستم مدیریت منابع گرید تلاش دارد تا زمانبندی های مؤثری انجام دهد زیرا زمانبندی ضعیف باعث افزایش زمان اجرای کار می شود و در نتیجه گذردهی کار را کاهش می دهد. با این وجود تولید زمانبندی مؤثر و خوب برای کارهای گرید یک مساله بسیار دشوار است که پیچیدگی های خاص خود را داراست.
*** متن کامل را می توانید بعد از پرداخت آنلاین ، آنی دانلود نمائید، چون فقط تکه هایی از متن به صورت نمونه در این صفحه درج شده است ***
( قابلیت ویرایش و آماده چاپ ) 
